WYSTĘPUJĄCE TRUDNOŚCI

Na pytanie o trudności występujące w trakcie prelekcji na złą emisję głosu (zbyt cichy, grzązł w krtani, trudności w wymówieniu słowa, błędy językowe) żaliło się 36% badanych, na brak skupienia – 21%, na zdenerwowanie, stres i skrępowanie 14%, na brak dostatecznego przygotowania tematu kolejne 14%, na brak obycia i obawę 8% oraz na nerwowy śmiech i destrukcyjne zachowanie grupy 7%. Trudności w trakcie referowania wystąpiły przede wszystkim „dzię­ki” zdenerwowaniu (30%), brakowi koncentracji i skupienia 30%, skrępowaniu nową sytuacją (15%). Na brak dostatecznego przygotowania wskazało 14% studentów, a na przeszkadzającą grupę i śmiech 11% badanych. Wystąpienie miało przebiegać tak, jak wyglądało – tak dobre samopoczucie miało tylko 14% badanych, reszta stwierdziła, że wystąpienie miało być lepsze, bardziej płynne, poważne, spokojniejsze, zwracano uwagę na brak synchronizacji wypowiedzi z prezentacją za pomocą materiałów dydaktycznych (np. przeźrocza), miało zawierać więcej informacji, więcej treści, widoczny był brak spójności i logicz­ności wypowiedzi, zwracano uwagę na potrzebę większej otwartości prelegenta i mniejszego skrępowania – większe zdenerwowanie nie świadczy o tym, że wystąpienie jest lepsze. Najczęstsze błędy zaobserwowane w postawie: sztywna postawa siedząca lub stojąca, przenoszenie ciężaru ciała z nogi na nogę – kołysanie ciałem, co działa rozpraszająco na słuchaczy, gestykulacja rękoma nie korespondująca z wypo­wiadanym tekstem, patrzenie w podłogę lub w sufit – brak kontaktu wzrokowe­go ze słuchaczami, drapanie się po szyi, po głowie, pocieranie czoła, gniecenie długopisu.