PRZYGOTOWANIE ZAJĘĆ

Uczniowie przygotowali mianowicie zajęcia, na których omawiali cechy i strukturę audycji telewizyjnych i radio­wych, z prezentacją wybranych fragmentów (np. teatr radiowy i telewizyjny, publicystyka, informacje, audycje dla dzieci i młodzieży). Zrealizowałam po­nadto kilka projektów o charakterze interdyscyplinarnym, m. in. „Dzień kiczu” i   „Motyw wędrówki w kulturze”. Pierwszy z nich obejmował charakterystykę różnorodnych przedmiotów – nośników kiczu (od ozdób po książki i czasopi­sma), kultury disco polo (na podstawie fragmentów filmu Marii Zmarz- Koczanowicz „Bara, bara” i nagrań tej muzyki na kasetach) oraz reklamy tele­wizyjnej. Drugi projekt również wykorzystywał różne media, jednocząc je wo­kół wspólnego tematu. Motyw wędrówki zrealizowałam odnosząc się do felieto­nu filmowego o „kinie drogi” („La Strada” F. Felliniego, fragmenty „Odysei” Homera) oraz malarstwa („Powrót syna marnotrawnego” Rembrandta). Domi­nowała, oprócz problemowej metoda dramy, a dużą część projektu zrealizowali­śmy w Muzeum Narodowym, w sali, w której wyeksponowano interesujący nas cykl obrazów (kopii) Rembrandta. Ponadto – co było szczęśliwym zbiegiem okoliczności – młodzież uczestniczyła w warsztatach plastycznych prof. J. By- szewskiego, zatytułowanych „Droga – początek i koniec”. Przykład ten dowo­dzi, że można i należy korzystać z możliwości edukacji poza szkołą – te bowiem są zazwyczaj świeże i inspirujące.W klasie drugiej, której program języka polskiego jest zdominowany przez literaturę romantyczną, edukacja medialna stała się dla mnie szansą na to, aby odejść od tradycyjnej „kursowości” literatury na rzecz problematyki o charakte­rze uniwersalnym.