EDUKACJA CZYTELNICZA I MEDIALNA W SZKOLE I PRZEDSZKOLU

Jest to zarazem przedstawienie własnej koncepcji kształcenia i wychowania, której treści i metody mają na celu wychowanie „człowieka my­ślącego”, nie poddającego się manipulacjom świadomego odbiorcy różnorod­nych komunikatów i aktywnego uczestnika współczesnej kultury, rozumiejącego jednocześnie wartość i ciągłość tradycji.W Podstawach programowych z 1997 roku pośród tradycyjnych przedmio­tów, zwanych w tym dokumencie „edukacjami”, pojawiła się także „edukacja medialna”. Objęła ona pięć etapów kształcenia – od wczesnoszkolnego do po­nadpodstawowego. W tymże 1997 roku powołałam do istnienia klasę autorską, w której edukacja medialna nie miała charakteru osobnego przedmiotu, ale zo­stała włączona w nurt programu języka polskiego (przede wszystkim) oraz przedmiotów dodatkowych, o charakterze zajęć praktycznych, warsztatowych, takich jak: podstawy sztuki fotografowania, podstawy sztuki operatorskiej, pod­stawy informatyki, podstawy pisania scenariusza filmowego, podstawy języka filmu (warsztaty w kinie).W miejsce przedmiotów plastyka i muzyka wprowadziłam zajęcia z historii sztuki w Muzeum Narodowym we Wrocławiu oraz Filharmonię dla Młodych (cykliczne spotkania tematyczne o charakterze edukacyjnym dla dzieci i mło­dzieży).Realizowany już trzeci rok program jest modyfikacją powstałego w 1990 ro­ku „Języka polskiego z poszerzonym nurtem edukacji filmowej”, zakładającego korelację przedmiotów: j. polskiego z edukacją filmową, plastyką, muzyką, filozofią. Pierwsza klasa programu edukacji medialnej, poza podstawami foto­grafii i obsługi kamery, zrealizowała kilkugodzinne projekty obejmujące przede wszystkim mass media: radio i telewizję.